วันนี้จะขอเล่าเรื่องสว่นตัวให้ทราบก่อนนะครับ
ผมสมัยวัยรุ่นเป็นคนที่เรียนไม่เก่ง แต่ไๆด้รับการอบรมจาก คุณพ่อ คุณแม่ ในเรื่องการทำบุญและให้ทำตนเป็นคนดีของสังคม มีความเคารพต่อผู้ใหญ่ พอโตขึ้นมาก็พบเพื่อนที่ทำงาน และบางท่านก็เป็นผู้ใหญ่กว่ามากเป็นเพื่อน ความคิดที่ดีที่มีมาก็ค่อยๆๆจางลง เป็นไปตามเพื่อนเกือบทุกอย่าง เช่นเที่ยวเตร่ ดื่มสุรา ไม่กลับบ้านตามเวลา การทำบุญที่เคยทำก็น้อยลง จนเวลาผ่านไปหลายสิบปี ทั้งรุ่งเรืองและสุดท้ายก็ร่องแร่ง
อยู่มาวันหนึ่งแม่บ้านผมหนีไปวัดผมก็ไม่เคยสนใจ ได้แต่ปล่อยให้เขาไปตัวเองก็อยู่กับวง (สุรา)กับเพื่อนๆ เพื่อนสนิทถามถึงแม่บ้านว่าไปใหนไม่เห็น ผมตอบว่าไม่ทราบเลยเขาไปอย่างนี้บ่อยๆๆเพื่อนยังพูดต่ออีกหลายเรื่อง ทำให้ผมต้องเก็บมาคิด เมื่อคิดก็ทุกข์ เมื่อทุกข์ก็ต้องหาความจริง ผมได้คอยสกดลอยตามโดยไม่ให้แม่บ้านรู้ตัวเป็นระยะเวลาเป็นเดือนๆๆแล้วพบว่าเขาไปวัดและทุกครั้งที่เขาหายไปเขาก็ไปวัดวัดนั้นคือ วัดพระธรรมกาย ผมสงสัยแต่ไม่พูดอะไรเพราะเกรงว่าเขาจะรู้ว่าแอบตามไปดูจนกระทั่งเขาได้นำจานดาวเทียมของวัดมาติดตั้งที่บ้าน เขาก็เปิดดูของเขาผมทำทีไม่สนใจแต่แอบฟังอยู่เป็นเวลานานพอสมควร แล้วเขาก็เอย่ปากชวนผมไปวัดผมแกล้งทำไม่สนใจ เขาชวนผมอยู่ 3-4 ครั้งก็เลยไปด้วยเพื่อจับผิด และสิ่งที่ผมสงสัย ในที่สุดก็พบว่า เอาไว้ต่อตอนหน้านะครับ
วันนี้อากาศสบาย ทำให้จิตใจสงบเลยเอาเรื่องมาเล่าสู่กันฟัง เมื่อผมไปที่วัดพระธรรมกาย ตามที่แม่บ้านชวนเพื่อเข้าไปดูและจับผิดการกระทำของวัด ตอนแรกผมยังสูบบุหรีอยู่เวลามันอยาก ผมก็ต้องแอบไปหาที่สูบ เออลืมบอกไปว่าที่วัดนี้ทุกคนเขาไม่สูบบุหรีกันเลย ทำให้ผมเกิดความอึดอัดความอยากรู้ก็ต้องทน เพื่อที่จะหาข้อมูลที่แม่บ้านชอบมาวัดนี้ ผมก็เลยเที่ยวเดินไปในที่ต่าง ๆ และเก็บเกียวข้อมูล ในครั้งนั้นผมพบกับ ความมีมารยาทคนไทยคือ การสวัสดีกันทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ซึ่งเป็นวัฒนะธรรมอันดีที่ขาดหายไปจากสังคมเพราะสังคมที่ปากตัดตีนถีบนี้จะไม่ค่อยสนใจซึ่งกันและกัน หรือเรียกว่าตัวใครตัวมันจนกระทั่งญาติพี่น้องยังเหินห่างกันเลยแต่พอมาวัดพระธรรมกายเหมือนได้กับมาบ้านตัวเองมีญาติพี่น้องมากมายที่พูดคุยแต่เรื่องที่ทำให้ใจสบาย เรื่องร้อนใจไม่มี แล้วเมื่อเดินไปเรือย ๆก็สังเกตุเห็นความสอาดของพื้นที่เดินคือ ไม่มีก้นบุหรี เศษกระดาษ ถุงหลาสติก เศษอาหารที่หกตกให้เห็น รวมถึงฝุ่นที่พื้นแทบไม่พบเลยทั้งที่วัดกำลังมีการก่อสร้างอยู่ การจัดวางเครื่องใช้ก็เป็นระเบียบเรียบร้อยจากเล็กไปหาใหญ่ อะไรที่ใช้บ่อย ๆ ก็จัดวางในที่เห็นได้ง่ายสามารถหยิบใช้ได้สดวกรวดเร็ว ใยแมลงมุมก็ไม่ค่อยเห็น ตั้งแต่ผมเขาวัดวันแรกที่ยังไม่มีความศัทธาจนเวลาผ่านไปเป็นเดือนเป็นปี สิ่งนี้ก็คงอยู่มาจนถึงปัจจุบันนี้รวมเวลา 10 กว่าปีแล้วที่ผมคอยจับผิดวัดพระธรรมกาย ข้อแรกผมได้รับทราบรับรู้คือ ความสะอาจ ความมีระเบียบ และความมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีเป็นสิ่งที่ดึงดูดให้ผมอยากไปวัด เพื่อซึมซับวัฒนธรรมอันดีนี้กลับมาทำให้บ้านเป็นแดนสวรรค์ เพราะความสะอาด ความมีระเบียบ ทำให้จิตใจ สงบ ผ่องใส แล้วนำมาซึ่งความสุขของครอบครัว แล้วยังเพื่อแผ่ไปยังสังคมรอบข้างด้วย เพราะการเป็นตันบุญต้นแบบที่ดีให้คนรอบข้างดว้ย เมื่อผมได้มาวัดเหมือนผมไดกับมาบ้านตัวเองมีความสุข จึงทำให้ผมรักวัดพระธรรมกาย
คำสอน หลวงพ่อท่านสอนเรื่อง ทาน ศีล ภาวนา เหมือนในพระธรรมคำสอนอาจกล่าวได้ว่าเหมือนวัดทั่วๆไปที่สอนกัน
ทาน หมายถึง การสละ การให้ ท่านได้สอนให้รู้จักการทำทานให้ถูกวิธี คือต้องทำใจให้ผ่องใส ทั้งก่อนทำ ในขณะทำ หลังทำแล้ว เพราะผลบุญที่เกิดขึ้นนั้นจะติดตามตัวเราไปจึงต้องหมั่นนึกถึงบุญที่เราได้กระทำไปเสมอๆ เพราะทรัพย์ที่เราหามาได้อยากนั้นควรทำไห้เกิดประโยนช์แก่ตนเองและผู้ที่เราตั้งใจกระทำให้ อีกทั้งผลบุญก็จะคอยติตามตัวเราไป และท่านยังสอนให้สละความโกรธ ความอาฆาต ความพยาบาท ให้ออกไปจากใจ ให้มองว่าที่เขาไม่เข้าใจเพราะเราพูดหรืออธิบายให้เขาเข้าใจไม่ได้ต้องค่อยๆๆพูดและอธิบายไปแล้วเขาจะเข้าใจเอง
ในเรื่องการทำทาน หรือการทำบุญนี้ 10 กว่าปีไม่เห็นท่านเอาบุญมาขายตามที่หลายคนเที่ยวเอาไปพูดเลย ผมเริ่มเขาวัดตั้งแต่่ตอนล้มละลาย ชีวิตติดลบ ไม่เห็นว่าจะมีใครที่จะมาบอกว่าต้องทำบุญเท่านั้นเท่านี้จะได้ไปสวรรค์ชั้นนั้นชั้นนี้ เข้าวัดไม่มีเงินติดตัวเลยก็เข้าได้ท่านมีข้าวปลาอหารให้ทานอิ่มสมบูณร์และบางคนก็ยังเอากลับไปที่บ้านอีก
หลวงท่านเน้นว่า ต้องใจใส ๆ ตั้งแต่ก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ แม้เรามีเงินเพียงเล็กน้อย สลึง บาท ให้ตั้งใจและอธิฐานผลบุญก็มหาศาล การทำบุญนั้นท่านสอนว่า "อย่าเบียดเบียนตัวเองและผู้อื่น" ไม่ให้ไปยืมเงินมาทำบุญเพื่อดให้คนอื่นเห็นว่าตนมีความสามารถ (รวบ) เป็นการทำบุญเอาหน้าไม่ควรทำให้ทำตามที่เราทำได้นั้นคือบุญของเราและที่วัดพระธรรมกายก็ไม่มีการปลุกเสกวัดถุมงคลใดๆๆ ดังนั้นคำกล่าวที่ว่าเอาบุญมาขายก็ไม่มีที่วัดพระธรรมกาย การจับผิดข้อนี้เลยหาไม่พบ
ศีล หลวงพ่อท่านเน้นให้ลุก ๆและผู้ที่มาวัด ควรมีศีลและรักษาศีล เพราะศีล เป็นที่ตั้ง เป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งหลายและเป็นประธานแห่งธรรมทั้งปวง ไม่ว่าจะทำอะไรก็ให้ใจเราเกาะกับศีล ทำให้เป็นคนมีศีล และศีลนี้ก็เป็นเครื่องประคองให้เราดำเนินชีวิตไปในทางที่ดีที่ถูต้อง เป็นที่รักแก่ผู้พบเห็นทั้งไป ดังคำที่กล่าวว่า " บัณฑิตทั้งหลายกล่าว่า ศีลเป็นเบื้องตั้น เป็นที่ตั่ง เป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งหลาย และเป็นประธานแห่งธรรมทั้งปวง บุคคลใดชำระศีลแล้วจะเป็นเหตุให้เว้นจากความทุจริต จิตจะร่าเริงแจ่มใส และเป็นท่าหยั่งลงมหาสมุทร คือ นิพพาน ดังนั้นจึงขอเรียนเชิญทุกท่าน พึงตั่งใจ กล่าวคำอาราธนาศีล โดยพร้อมเพียงกัน " วัดพระธรรมกายเน้นให้สาธุชนที่เข้าวัดมีศีล นี้นะแหละที่เป็นวัดที่สร้างคนให้เป็นคนดีที่ มี่ศีล รักษาศีล เป็นจุดเด่นอันหนึ่งของวัดพระธรรมกาย
ภาวนา หลวงพ่อท่านสอนสาธุชนว่า " ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี " ท่านได้สอนตามหลักของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ เมื่อผมเด็กน้อยคุณแม่พาไปวัดปากน้ำภาษีเจริญคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมผมก็นั่งฟังอยู่ข้างแม่ เคยได้ยินได้ฟังมา ซึ่งไม่แตกต่างกันจากคำสอนของหลวงปู่ที่ท่านสอนไว้ ในเรื่องนี้หลาย ๆคนที่ยังไม่ได้มาปฏิบัติหรือเพียงรับฟังจากคำบอกเล่าแล้วมากล่าวโจทย์ ว่าผิดจากพระธรรมคำสอนของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ว่า " เอหิป้สสิโก "ตนเองจะเป็นผู้รู้เอง ดังนั้นทุกคนควรมาปฏิบัติเสียก่อนเพื่อให้รู้ให้เห็นแล้วค่อยกล่าโจทย์ก็ยังไม่ีสาย เรื่องนี้ผมมีความรู้น้อยจึงไม่กล้าหารที่จะกล่าวอะไรได้มากแต่
เมื่อผมเข้าวัดมาปฏิบัติผมได้อะไรบ้าง
1 ทำให้ผมเป็นคนใจเย็น
2 ทำให้ผมสามารถรักษาศีล 5 ได้ จากที่ไม่เคยรักษาได้เลย
3 ทำให้เป็นที่รักของคนทั่วไป
4 จิตใจผ่องใส มองโลกได้สดใส ไปใหนมาใหนไม่วาดระแวง
5 มีความเจริญในการประกอบสัมมาอาชีพ
6 อยากเชิญช่วนทุกท่านให้เข้ามาจับผิดอย่างผมบ้างจะได้พบ ความผิดอย่างที่ผมพบ
สรุปว่า การเข้าไปจับผิด วัดพระธรรมกาย ในครั้งนี้คือ ผมได้เปลียนแปลงตัวเอง ให้มี ความคิดที่ดี ๆ มีความเข้าใจเพื่อนมนุษย์มากขึ้นเป็นคนมีศีล จิตใจไม่คับแคบ และอยากให้คนอื่นได้รับความสุขเช่นผมบ้าง ดังนั้น สมาธิกับจิตใจ เป็นของคู่กัน ควรทำก่อนที่ภัยจะมา (ความดับ) โอกาสที่มีในวันนี้มีค่ายิ่งไม่ควรทิ้งไปโดยไร้ค่า หมั่นทำทาน รักษาศีล เจรีญภาวนา ทั้งภพนี้ ภพหน้าจะสบาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น