Art Channel 5 เม.ย. 59 : ยังคงรอฟังคำชี้แจงจาก Nation/DSI ทำไมหมายเรียกห...

ควรทำดีก่อนที่ภัยจะมา

                 วันนี้จะขอเล่าเรื่องสว่นตัวให้ทราบก่อนนะครับ
           ผมสมัยวัยรุ่นเป็นคนที่เรียนไม่เก่ง  แต่ไๆด้รับการอบรมจาก คุณพ่อ คุณแม่  ในเรื่องการทำบุญและให้ทำตนเป็นคนดีของสังคม  มีความเคารพต่อผู้ใหญ่  พอโตขึ้นมาก็พบเพื่อนที่ทำงาน  และบางท่านก็เป็นผู้ใหญ่กว่ามากเป็นเพื่อน  ความคิดที่ดีที่มีมาก็ค่อยๆๆจางลง  เป็นไปตามเพื่อนเกือบทุกอย่าง  เช่นเที่ยวเตร่  ดื่มสุรา  ไม่กลับบ้านตามเวลา   การทำบุญที่เคยทำก็น้อยลง  จนเวลาผ่านไปหลายสิบปี  ทั้งรุ่งเรืองและสุดท้ายก็ร่องแร่ง
            อยู่มาวันหนึ่งแม่บ้านผมหนีไปวัดผมก็ไม่เคยสนใจ  ได้แต่ปล่อยให้เขาไปตัวเองก็อยู่กับวง (สุรา)กับเพื่อนๆ  เพื่อนสนิทถามถึงแม่บ้านว่าไปใหนไม่เห็น  ผมตอบว่าไม่ทราบเลยเขาไปอย่างนี้บ่อยๆๆเพื่อนยังพูดต่ออีกหลายเรื่อง  ทำให้ผมต้องเก็บมาคิด  เมื่อคิดก็ทุกข์ เมื่อทุกข์ก็ต้องหาความจริง  ผมได้คอยสกดลอยตามโดยไม่ให้แม่บ้านรู้ตัวเป็นระยะเวลาเป็นเดือนๆๆแล้วพบว่าเขาไปวัดและทุกครั้งที่เขาหายไปเขาก็ไปวัดวัดนั้นคือ  วัดพระธรรมกาย  ผมสงสัยแต่ไม่พูดอะไรเพราะเกรงว่าเขาจะรู้ว่าแอบตามไปดูจนกระทั่งเขาได้นำจานดาวเทียมของวัดมาติดตั้งที่บ้าน  เขาก็เปิดดูของเขาผมทำทีไม่สนใจแต่แอบฟังอยู่เป็นเวลานานพอสมควร  แล้วเขาก็เอย่ปากชวนผมไปวัดผมแกล้งทำไม่สนใจ  เขาชวนผมอยู่ 3-4 ครั้งก็เลยไปด้วยเพื่อจับผิด  และสิ่งที่ผมสงสัย  ในที่สุดก็พบว่า   เอาไว้ต่อตอนหน้านะครับ
          วันนี้อากาศสบาย  ทำให้จิตใจสงบเลยเอาเรื่องมาเล่าสู่กันฟัง  เมื่อผมไปที่วัดพระธรรมกาย  ตามที่แม่บ้านชวนเพื่อเข้าไปดูและจับผิดการกระทำของวัด  ตอนแรกผมยังสูบบุหรีอยู่เวลามันอยาก  ผมก็ต้องแอบไปหาที่สูบ  เออลืมบอกไปว่าที่วัดนี้ทุกคนเขาไม่สูบบุหรีกันเลย  ทำให้ผมเกิดความอึดอัดความอยากรู้ก็ต้องทน  เพื่อที่จะหาข้อมูลที่แม่บ้านชอบมาวัดนี้  ผมก็เลยเที่ยวเดินไปในที่ต่าง ๆ และเก็บเกียวข้อมูล  ในครั้งนั้นผมพบกับ  ความมีมารยาทคนไทยคือ  การสวัสดีกันทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน  ซึ่งเป็นวัฒนะธรรมอันดีที่ขาดหายไปจากสังคมเพราะสังคมที่ปากตัดตีนถีบนี้จะไม่ค่อยสนใจซึ่งกันและกัน  หรือเรียกว่าตัวใครตัวมันจนกระทั่งญาติพี่น้องยังเหินห่างกันเลยแต่พอมาวัดพระธรรมกายเหมือนได้กับมาบ้านตัวเองมีญาติพี่น้องมากมายที่พูดคุยแต่เรื่องที่ทำให้ใจสบาย  เรื่องร้อนใจไม่มี  แล้วเมื่อเดินไปเรือย ๆก็สังเกตุเห็นความสอาดของพื้นที่เดินคือ  ไม่มีก้นบุหรี  เศษกระดาษ  ถุงหลาสติก  เศษอาหารที่หกตกให้เห็น  รวมถึงฝุ่นที่พื้นแทบไม่พบเลยทั้งที่วัดกำลังมีการก่อสร้างอยู่  การจัดวางเครื่องใช้ก็เป็นระเบียบเรียบร้อยจากเล็กไปหาใหญ่  อะไรที่ใช้บ่อย ๆ ก็จัดวางในที่เห็นได้ง่ายสามารถหยิบใช้ได้สดวกรวดเร็ว  ใยแมลงมุมก็ไม่ค่อยเห็น  ตั้งแต่ผมเขาวัดวันแรกที่ยังไม่มีความศัทธาจนเวลาผ่านไปเป็นเดือนเป็นปี  สิ่งนี้ก็คงอยู่มาจนถึงปัจจุบันนี้รวมเวลา 10 กว่าปีแล้วที่ผมคอยจับผิดวัดพระธรรมกาย  ข้อแรกผมได้รับทราบรับรู้คือ  ความสะอาจ  ความมีระเบียบ  และความมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีเป็นสิ่งที่ดึงดูดให้ผมอยากไปวัด  เพื่อซึมซับวัฒนธรรมอันดีนี้กลับมาทำให้บ้านเป็นแดนสวรรค์  เพราะความสะอาด  ความมีระเบียบ  ทำให้จิตใจ สงบ  ผ่องใส  แล้วนำมาซึ่งความสุขของครอบครัว  แล้วยังเพื่อแผ่ไปยังสังคมรอบข้างด้วย  เพราะการเป็นตันบุญต้นแบบที่ดีให้คนรอบข้างดว้ย  เมื่อผมได้มาวัดเหมือนผมไดกับมาบ้านตัวเองมีความสุข  จึงทำให้ผมรักวัดพระธรรมกาย 
            คำสอน   หลวงพ่อท่านสอนเรื่อง  ทาน   ศีล  ภาวนา   เหมือนในพระธรรมคำสอนอาจกล่าวได้ว่าเหมือนวัดทั่วๆไปที่สอนกัน
            ทาน หมายถึง  การสละ  การให้  ท่านได้สอนให้รู้จักการทำทานให้ถูกวิธี  คือต้องทำใจให้ผ่องใส  ทั้งก่อนทำ  ในขณะทำ  หลังทำแล้ว  เพราะผลบุญที่เกิดขึ้นนั้นจะติดตามตัวเราไปจึงต้องหมั่นนึกถึงบุญที่เราได้กระทำไปเสมอๆ เพราะทรัพย์ที่เราหามาได้อยากนั้นควรทำไห้เกิดประโยนช์แก่ตนเองและผู้ที่เราตั้งใจกระทำให้  อีกทั้งผลบุญก็จะคอยติตามตัวเราไป  และท่านยังสอนให้สละความโกรธ  ความอาฆาต  ความพยาบาท   ให้ออกไปจากใจ  ให้มองว่าที่เขาไม่เข้าใจเพราะเราพูดหรืออธิบายให้เขาเข้าใจไม่ได้ต้องค่อยๆๆพูดและอธิบายไปแล้วเขาจะเข้าใจเอง
              ในเรื่องการทำทาน  หรือการทำบุญนี้  10  กว่าปีไม่เห็นท่านเอาบุญมาขายตามที่หลายคนเที่ยวเอาไปพูดเลย  ผมเริ่มเขาวัดตั้งแต่่ตอนล้มละลาย  ชีวิตติดลบ  ไม่เห็นว่าจะมีใครที่จะมาบอกว่าต้องทำบุญเท่านั้นเท่านี้จะได้ไปสวรรค์ชั้นนั้นชั้นนี้  เข้าวัดไม่มีเงินติดตัวเลยก็เข้าได้ท่านมีข้าวปลาอหารให้ทานอิ่มสมบูณร์และบางคนก็ยังเอากลับไปที่บ้านอีก
               หลวงท่านเน้นว่า  ต้องใจใส ๆ  ตั้งแต่ก่อนทำ  ขณะทำ  และหลังทำ  แม้เรามีเงินเพียงเล็กน้อย  สลึง  บาท  ให้ตั้งใจและอธิฐานผลบุญก็มหาศาล  การทำบุญนั้นท่านสอนว่า  "อย่าเบียดเบียนตัวเองและผู้อื่น"  ไม่ให้ไปยืมเงินมาทำบุญเพื่อดให้คนอื่นเห็นว่าตนมีความสามารถ  (รวบ) เป็นการทำบุญเอาหน้าไม่ควรทำให้ทำตามที่เราทำได้นั้นคือบุญของเราและที่วัดพระธรรมกายก็ไม่มีการปลุกเสกวัดถุมงคลใดๆๆ ดังนั้นคำกล่าวที่ว่าเอาบุญมาขายก็ไม่มีที่วัดพระธรรมกาย  การจับผิดข้อนี้เลยหาไม่พบ
                 ศีล  หลวงพ่อท่านเน้นให้ลุก ๆและผู้ที่มาวัด  ควรมีศีลและรักษาศีล  เพราะศีล เป็นที่ตั้ง เป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งหลายและเป็นประธานแห่งธรรมทั้งปวง  ไม่ว่าจะทำอะไรก็ให้ใจเราเกาะกับศีล  ทำให้เป็นคนมีศีล  และศีลนี้ก็เป็นเครื่องประคองให้เราดำเนินชีวิตไปในทางที่ดีที่ถูต้อง  เป็นที่รักแก่ผู้พบเห็นทั้งไป  ดังคำที่กล่าวว่า   " บัณฑิตทั้งหลายกล่าว่า  ศีลเป็นเบื้องตั้น  เป็นที่ตั่ง  เป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งหลาย  และเป็นประธานแห่งธรรมทั้งปวง  บุคคลใดชำระศีลแล้วจะเป็นเหตุให้เว้นจากความทุจริต  จิตจะร่าเริงแจ่มใส  และเป็นท่าหยั่งลงมหาสมุทร คือ นิพพาน  ดังนั้นจึงขอเรียนเชิญทุกท่าน พึงตั่งใจ  กล่าวคำอาราธนาศีล  โดยพร้อมเพียงกัน "  วัดพระธรรมกายเน้นให้สาธุชนที่เข้าวัดมีศีล     นี้นะแหละที่เป็นวัดที่สร้างคนให้เป็นคนดีที่  มี่ศีล  รักษาศีล  เป็นจุดเด่นอันหนึ่งของวัดพระธรรมกาย
                 ภาวนา  หลวงพ่อท่านสอนสาธุชนว่า  " ทำพระนิพพานให้แจ้ง  แสวงบุญ  สร้างบารมี "  ท่านได้สอนตามหลักของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ เมื่อผมเด็กน้อยคุณแม่พาไปวัดปากน้ำภาษีเจริญคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมผมก็นั่งฟังอยู่ข้างแม่ เคยได้ยินได้ฟังมา  ซึ่งไม่แตกต่างกันจากคำสอนของหลวงปู่ที่ท่านสอนไว้  ในเรื่องนี้หลาย ๆคนที่ยังไม่ได้มาปฏิบัติหรือเพียงรับฟังจากคำบอกเล่าแล้วมากล่าวโจทย์  ว่าผิดจากพระธรรมคำสอนของ  พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ว่า  " เอหิป้สสิโก "ตนเองจะเป็นผู้รู้เอง  ดังนั้นทุกคนควรมาปฏิบัติเสียก่อนเพื่อให้รู้ให้เห็นแล้วค่อยกล่าโจทย์ก็ยังไม่ีสาย  เรื่องนี้ผมมีความรู้น้อยจึงไม่กล้าหารที่จะกล่าวอะไรได้มากแต่
                           เมื่อผมเข้าวัดมาปฏิบัติผมได้อะไรบ้าง 
             1    ทำให้ผมเป็นคนใจเย็น
             2    ทำให้ผมสามารถรักษาศีล 5 ได้  จากที่ไม่เคยรักษาได้เลย
             3    ทำให้เป็นที่รักของคนทั่วไป
             4    จิตใจผ่องใส  มองโลกได้สดใส ไปใหนมาใหนไม่วาดระแวง
             5    มีความเจริญในการประกอบสัมมาอาชีพ
             6  อยากเชิญช่วนทุกท่านให้เข้ามาจับผิดอย่างผมบ้างจะได้พบ                ความผิดอย่างที่ผมพบ
      สรุปว่า  การเข้าไปจับผิด  วัดพระธรรมกาย  ในครั้งนี้คือ  ผมได้เปลียนแปลงตัวเอง ให้มี ความคิดที่ดี ๆ  มีความเข้าใจเพื่อนมนุษย์มากขึ้นเป็นคนมีศีล  จิตใจไม่คับแคบ  และอยากให้คนอื่นได้รับความสุขเช่นผมบ้าง  ดังนั้น  สมาธิกับจิตใจ เป็นของคู่กัน  ควรทำก่อนที่ภัยจะมา (ความดับ)  โอกาสที่มีในวันนี้มีค่ายิ่งไม่ควรทิ้งไปโดยไร้ค่า  หมั่นทำทาน  รักษาศีล  เจรีญภาวนา  ทั้งภพนี้ ภพหน้าจะสบาย